| Soundtrack - folkroddels.be |
 |
 |
 |
|
folkroddels.be - november 2005: [... steengoeie singer/songwriter muziek ...] Uitstekend ssw-duo uit Nederland Ries de Wit en Armand Wijskamp vormen samen het singer/songwriter duo “The Rain Poets”. Beide heren hebben al een goedgevuld muzikaal cv opgebouwd. Samen speelden ze bij rockband Gross en waren daarvoor respectievelijk jaren actief in de groepen the Wannabees en Perpetual Demise. The Rain Poets is opgericht in 2000 met als doel kwaliteitsvolle songs te brengen in een minimale bezetting. Een beetje gezellig onderuit met weinig elektriek dus. Zelf beschrijven ze hun stijl als semi-alto melankoestische rock. Gelukkig voor de aanhoorder is hun muzikale kunde enigszins superieur aan hun begaafdheid in het omschrijven van wat ze brengen. Wat ze op de mini-cd Soundtrack brengen is gewoon (toegegeven, vrij melacholische) steengoeie singer/songwriter muziek geïnspireerd door de jonge Bowie, Jeff Buckley en Led Zeppelin. Zoals het goeie singer/songwriters betaamt is gitaar de basis van de muziek, elk nummer is opgebouwd op een stevige accoustische drive aangevuld met spaarzame tussenkomsten van electrische en/of tweede gitaar. Dat zorgt ervoor dat de zang zeer goed uitkomt. De Wit is echt in zijn element in dit soort muziek en legt steevast het juiste gevoel in zijn zang. Dat gevoel wordt dan op tijd en stond nog eens versterkt door een mooi rifje of een juistgekozen sample. Mijn favoriet op deze plaat is ook de opener. Gebouwd op een simpel rifje start een schoolvoorbeeld singer-songwriternummer dat onmiddellijk de toon zet. Alleen spijtig dat de solo, waar zolang op gewacht moet worden, zo kort is. The Rain Poets coveren precies wel graag. Robbie Williams werd al eens onder handen genomen en deze keer was Radiohead aan de beurt. De cover van Creep is naar mijn mening echt geslaagd, maar niets kan aan het origineel natuurlijk. Maar deze poging krijgt toch een eervolle vermelding. Al was het maar wegens het zeer stil houden van de gitaar, waardoor, opnieuw, de aandacht meer naar de stem gaat. Maar spijtig genoeg kan niet alles wat ik over deze cd schrijf een lofzang zijn. Doorheen de cd hoor je nog eens wat gitaaronvolmaaktheden en de baslijn is vaak ergerlijk simpel. Maar bovenal, en dat is vooral zo in het nummer 'Not my kind', is de drumloop zo synthetisch dat ze de sfeer van het nummer aantast. Til echter niet te zwaar aan deze kritiek, geef deze mannen een groter budget en ik ben zeker van de top-kwaliteit die hieruit zal resulteren. Soundtrack werd op 9 september in het Arnhemse Kultuurhuis Bosch gepresenteerd met hulp van gastmuzikanten Martijn Peters, Hans van Binsbergen en Jeffrey Brugman. De cd is vanaf deze week verkrijgbaar! (Mazurka around the clock)
|