16/05/07

Sinds hun vorige mini-cd 'Soundtrack' heeft de Nederlandse groep 'Rain Poets' een opmerkelijke muzikale evolutie doorgemaakt. Het singer-songwritersduo Ries de Wit en Armand werd aangevuld met drummer Martijn Peters, bassist Jeffrey Brugman en gitarist/toetsenist Hans van Binsbergen. In deze fullsize bezetting werd ook de nieuwe mini-cd 'XL' opgenomen. Dit resulteert in een voller en warmer geluid. Onder het motto 'less is more' vind je op 'XL' slechts vier nummers terug, maar ze steken allemaal stuk voor stuk boven de middelmaat uit. Twee nummers, het filmische 'One by one' en het ingetogen 'Feel the one' zijn na enkele beluisteringen zelfs instant popklassiekers.
Het eerste nummer 'Awful crime' vormt een knap eerbetoon aan de jonge Bowie tijdens zijn 'Ziggy Stardust'-glorieperiode. Nadruk ligt op heldere gitaarakkorden en uitstekende zang op een sobere basis van bas en drums met een climax naar het einde toe.
'One by one' vormt een eerste hoogtepunt. Prachtige vioolarrangementen geven de song een aandoenlijke warmte mee. Het nummer is gedrenkt in pure countryrocksfeer en roept herinneringen op aan de 'Desperado'-concept-lp van de Eagles. 'One by one' krijgt een knap arrangement mee. Er wordt behoorlijk heavy van start gegaan met bas en kamervullende drums, waarna opwindende gitaar en forse solozang naar de voorgrond worden gestuwd.
'Feel the One', het tweede hoogtepunt, is opgebouwd rond prachtige, nostalgisch klinkende piano. Het roept herinneringen op aan de prille U2 ten tijde van hun debuutlp 'October'. Ingetogen zang, summiere begeleiding van piano en enkele gitaarriedels. 'Feel the one' is een onvervalste popparel, op muziek gezette poppoëzie en leunt het dichtst aan bij de duobezetting van de groep.
Het afsluitende nummer 'Touch me' drijft op soliede bas en drums. Mooie invulling van gitaar. Prima solozang en tweede stem. Halfweg krijg je in heerlijk gitaarintermezzo geserveerd.
Het siert dat The Rain Poets kiezen voor kwaliteit i.p.v. kwantiteit. De vier nummers op 'XL' steken stuk voor stuk boven de middelmaat uit. Mooie arrangementen, een zeer verzorgde productie en een warme, volle klank. De leden van The Rain Poets kennen hun klassiekers, putten er op tijd en stond inspiratie uit, maar bewaren hun eigenheid om origineel te blijven klinken. Zeventien minuten pure schoonheid.
© Marcel Thijskens - Folktribune, 16 mei 2007.